ไม่ได้เข้ามานาน เพราะกลับไปเปิดเฟซบุคอีกรอบ
แล้วเมื่อสองเดือนก่อนก็เพิ่งซื้อไอโฟนมา ก็เลยไปเล่นอินสตาแกรมเหมือนคนอื่นเขามั่ง
แต่เพราะว่ามันไม่มีที่ไหนอัพอารมณ์อยากคุยยาวๆได้เหมือนที่นี่
เลยจะกลับมาอัพบล็อกบ้างนานๆที เป็นครั้งคราวนะ
 
รูปส่วนใหญ่ดูดมาจากอินสตาแกรม ขี้เกียจไปจัดการอะไรใหม่
จั่วหัวเป็นโอซาก้าอีกแล้ว เพราะทั้งหมดนี่เกี่ยวและเกิดที่โอซาก้าหมดเลยนี่นา
 
 
ตั้งแต่ช่วงชีวิตผ่านพ้นเบญจเพส ก็นึกว่าจะมีอะไรดีๆเยอะๆ
แต่กลับเป็นว่าปีนี้เป็นปีที่พบเจอความผิดหวังมากพอตัว เศร้ามาซะเยอะ
ยังไงก็ตาม พอนึกๆไปเรื่องดีๆก็เข้ามาบ้างเหมือนกันนะ
แต่ยังไงก็อย่างที่บอกไป ปีนี้ความผิดหวังมาเด่นจริงๆ เล่นเอาลืมไม่ลง :(
 
ไล่เรื่องราวของปีนี้นะ
รูปข้างบนเป็นเรื่องโชคดีอย่างนึง มั้ง
นักร้องกลุ่มที่ชอบเค้าฉลองครบรอบ 8 ปีในปีนี้ โดยทั่วไปเค้าจะฉลองสิบปี
ยี่สิบปีอะไรงี้ใช่มะ แต่กลุ่มนี้เค้าผูกพันธ์กับเลขแปด ชื่อกลุ่มก็มีเลข 8
มันก็เลยมีความพิเศษเป็นพิเศษกับพวกเค้า เลยมีงานเทศกาลพิเศษสำหรับโอกาสนี้
ก็ไปดูมา มีหลายสิ่งให้ดูให้ตื่นตา มีคอนเสิร์ตมีเล่นเกมให้แฟนๆดู
ก็สนุกดีไปตามประสา มีรูปที่ชอบเป็นพิเศษด้วย ฮ่าๆ
ในงานจะมีคัตเอาท์พวกเค้าขนาดเท่าตัวจริง ให้แฟนๆต่อคิวไปถ่ายรูปด้วยได้
ในความเป็นจริงถ่ายกะตัวจริงไม่ได้ ดังนั้นสำหรับแค่นี้แฟนๆก็ดีใจจะแย่และ
เราก็ไปถ่ายมา รูปแอบมองเหมือนถ่ายกะตัวจริงได้อยู่นะ ชอบๆ ฮ่าๆ
 
 
อันนี้เมื่อช่วงก่อนหน้างานเทศกาลของพวกเค้าไม่นานนัก
ที่เซเว่นญี่ปุ่นมีแคมเปญของพวกเค้า มีจ่ายตังค์แล้วจับฉลาก แล้วก็มีสินค้าขาย
พอดีเป็นช่วงที่หนังขบวนการฮีโร่เจ็ดสีของพวกเค้าจะเข้าโรงหนังพอดี
สินค้าที่ขายเลยเป็นเกี่ยวกะพวกเค้าตอนเป็นฮีโร่ซะเป็นหลัก
ข้างบนเป็นช็อกโกแลตเจ้าพวกเพี้ยนพวกนี้ น่ารักดีเนอะ
 
------------------------------------------------------------------------------------
 
แล้วก็มาต้นเดือนนี้ เสาร์ที่ 8 กันยายน ลองไปสถาบันนึงที่ไม่ใช่มหาวิทยาลัย
เป็นวิทยาลัยวิชาชีพเฉพาะทางเรียนสองปีจบ ช่วงนี้เค้ามีเปิดให้คนที่สนใจได้
สมัครไปลองเรียนหรือสัมผัสภาควิชาที่สนใจ ประมาณสามชั่วโมง
ก่อนหน้านี้เคยอยากเรียนอนิเมชันจริงๆจังๆ 2D นะ ไม่ชอบ 3D
แต่ไปเจอว่ารายได้ไม่ค่อยจะดี ก็เลยเลิกความคิดนี้เด็ดขาดไปแล้ว
แล้วก็มีอะไรบางอย่างทำให้ลองไปสมัครดู อยากรู้ว่ามันจะอารมณ์ไหน
สถาบันแบบนี้จะเหมาะกะเรามั้ย
 
ตอนแรกก็กลัวๆ เพราะเราเอาจริงๆไม่มั่นใจในภาษาญี่ปุ่นตัวเองเลย
(รู้สึกเหมือนโดนดูถูกจากการกระทำและคำพูดของคนรอบข้างอยู่บ้างเหมือนกัน)
แต่ก็ลองไปดู แต่ก็ยังอดคิดไม่ได้ว่าอาจจะถูกเมิน
 
พอไปมาจริงๆ...
วันนั้นกลับห้องมาด้วยอารมณ์ดีมากๆ ประทับใจมากๆเลยอ่ะ
ตั้งแต่ตอนต้นพอลงทะเบียนเสร็จ ก็นั่งรอข้างนอกรออีกครึ่งชั่วโมง
เพื่อเข้าไปฟังการเปิดกิจกรรมในห้องประชุมประมาณนั้น
นั่งที่โต๊ะได้ไม่นาน ก็มีอาจารย์คนนึงเข้ามาคุยด้วย
 
ไอ้เราก็เป็นคนคุยไม่เก่ง (พูดเก่งน้ำไหลไฟดับ ถ้ามีเรื่องมาจุดประกาย
แต่จริงๆแล้วเราเป็นคนเริ่มบทสนทนาไม่เก่งนะ ถ้าอยู่ในสถานการณ์
ที่น่าจะพูดไรสักอย่าง บ่อยมากๆที่เกิดความรู้สึกว่าจะพูดอะไรดีวะเนี่ย
ไม่ได้อยากคุย ไม่ได้อยากถาม ไม่มีเรื่องจะถามจะคุย แต่เงียบก็เสียมารยาท
มันต้องคุย แต่คุยไรดีล่ะ อึดอัดฟ่ะ อะไรแบบนี้ อารมณ์นี้เป็นบ่อยๆ
เราเป็นคนแบบนี้ล่ะ ...แบบนี้รึเปล่าเราถึงเบื่อถึงไม่ชอบเข้าสังคม)
 
แต่คุยกะอาจารย์เค้ายาวมาก ต่อเนื่องดีด้วย ทั้งเรื่องเกี่ยวกะการเรียน
หลักสูตรเนื้อหาที่เค้าสอน แบบทั้งความอยากรู้ทั้งคำถามมันเข้าหัว
เข้าปากมาเองเลยอ่ะ ไม่ได้ฝืนคิด ไม่ได้คุยเรื่องเรียนอย่างเดียว
อาจารย์เองก็ถามๆคุยมาพอดูเหมือนกัน เรื่องไม่เกี่ยวกะการเรียนก็คุย
ใจดีมากๆอ่ะ ไม่ได้มีสีหน้าหรือแสดงอารมณ์อึดอัดที่ต้องมาต้อนรับ
ชาวต่างชาติอย่างเราด้วย ประทับใจอย่างแรง แล้วครึ่งชั่วโมงนั้นก็จบ
ก็เข้าไปฟังการเปิดกิจกรรม
 
เค้าทำสไลด์สวยดีนะสมกะเป็นโรงเรียนสอนดีไซน์
แล้วแปบๆอาจารย์อาโอยามะที่คุยกะเราเมื่อกี้ก็เข้ามากล่าวอะไร
ให้คนที่ร่วมงานฟัง ...อะอ้าว? เค้าเป็นโคโจวหรอเนี่ย (อาจารย์ใหญ่ ประมาณนั้น)
แล้วก็เป็นเวลาแยกย้ายกันไปตามกิจกรรมที่เลือกมา ตามแต่ละภาควิชา
กิจกรรมที่เราเลือกก็เป็นออกแบบโฆษณา (ดูไม่ใช่เรายังไงไม่รู้ที่เลือกอันนี้
แต่อยากรู้ว่าภาควิชากราฟฟิกดีไซน์ที่นี่เค้าจะสอนอะไร สอนยังไง เรียนแบบไหน)
อาจารย์ที่คุมกิจกรรมนี้ก็เป็นอาจารย์อาโอยามะด้วยอ่ะ เลยแบบอุ่นใจ ฮ่าๆ
มีคนเข้าร่วมกิจกรรมแค่สองคนเอง เรากะน้องผู้หญิงอีกคน
 
 
อันนี้ล่ะทำตอนเข้าร่วมกิจกรรม ออกแบบโปสเตอร์ให้คนดื่มนมวัว
น้องคนข้างๆแกทำเร็วมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อาจารย์บอกให้เริ่มได้ไม่นานเธอคิดไอเดียออกแล้ว อย่างเร็ว
ก็วาดมือแล้วแสกนเข้าคอม แต่งสีง่ายๆเร็วๆด้วยโฟโต้ชอปอ่ะนะ
ทำแล้วแอบรู้สึกเหมือน นี่ชั้นจบมหาลัยด้านนี้มาแล้วจริงๆหรอ T__T
ทำไมเหมือนฝีมือไม่มีพัฒนาเลยง่า ยังเหมือนมือสมัครเล่นวาด (ใช่มั้ย T-T)
แต่ใจนึงแอบพอใจเบาๆ เพราะปกติเราไม่ใช่คนที่ทำอะไรตรงเวลา
ดังนั้นอีกใจนึงคิดว่าแค่เวลาชั่วโมงครึ่งเศษๆทำได้แค่นี้ก็แอบพอใจเล็กๆละล่ะ
 
เราสงสัยอะไรอาจารย์ก็คอยตอบคำถามตลอด ขอย้ำอีกที อาจารย์แกโคตรใจดีอ่ะค่ะ
เรียกได้ว่าเหมือนเราถูกจี้จุดต่อมพูดมากไปแล้ว ฮ่าๆๆ
แม้ตอนกิจกรรมจะเลิกอาจารย์แกก็ยังให้อีเมล์ไว้บอกว่าสงสัยไรก็เมล์มาถามต่อได้
แถมพอกลับเกียวโตมาแล้ว (สถาบันนี้อยู่โอซาก้านะ) ผ่านมาสองสามวัน
ก็มีโปสการ์ดส่งมาที่ห้อง จากสถาบันนั้น มีข้อความที่นักเรียนที่นั่นที่ตอนกิจกรรมนั้น
เป็นผู้ช่วยอาจารย์ กับข้อความจากอาจารย์แกเขียนมา ซึ่งการเขียนโปสการ์ดส่งให้
ทุกคนที่ร่วมกิจกรรมเนี่ยอาจจะเป็นระบบของเค้าก็ได้ แต่มันก็สร้างความประทับใจให้นะ
อาจารย์รู้ว่าเราจะเข้าไปร่วมกิจกรรมอีกในสองอาทิตย์ถัดมา
เลยบอกว่าถ้าสงสัยไรเมล์ถาม หรือจะเข้ามาถามเองในครั้งต่อมาก็ได้
ให้กำลังใจในภาษาญี่ปุ่นของเราอีกต่างหาก บอกยังมีเวลาอีกครึ่งปีนะ
 
..อะโหย
วันนั้นสนุกและทำให้ความเซ็งความน่าเบื่อของชีวิตช่วงนั้นกลับมาสดใสได้จริงๆนะ
แต่พอทบทวนแล้ว เราคงไม่เหมาะกับสถาบันแบบนี้อ่ะ เอาจริงๆคือ เราเรียนมาแล้วสี่ปี
แล้วจะกลับไปวนลูปกับเนื้อหาที่คล้ายที่เรียนมาน่ะหรอ เอาจริงหรอ?
จะประทับใจอาจารย์กะสถาบันยังไงก็ตาม เรื่องนี้ก็ยังสำคัญสุดนะ!
 
------------------------------------------------------------------------------------
 
แต่เมื่ออาทิตย์ก่อนก็ไม่ได้ไปร่วมกิจกรรม
เมื่อวานเลยไปมาแทน แต่คราวนี้เลือกกิจกรรมออกแบบคาแรกเตอร์คิโมะกาวะ
(แบบอารมณ์หยะแหยง แต่น่ารักอ้ะ อะไรแบบนั้น) ของภาควิชาคาแรกเตอร์ดีไซน์
ที่สุดจริงๆแล้วตั้งแต่หลายปีก่อนเราอยากเรียนเกี่ยวกะอันนี้มากสุดนะ
แต่ตอนนี้แบบ เอาจริงหรอ กลับไทยจะทำอะไร? วงการนี้ที่ไทยนี่.. ทำได้จริงๆหรอ
อะไรแบบนี้ เลยแบบเหมือนจะพับโครงการไปอีกแล้ว แต่ก็ลองไปมา
ยังอยากรู้ว่าเค้าจะสอนอะไร จะเรียนแบบไหน จะมีวิชาแบบไหนให้เรียน
จบแล้วจะทำอะไรได้บ้าง
 
อาจารย์กิจกรรมที่เราเลือกคราวนี้ไม่ใช่อาจารย์อาโอยามะแล้วล่ะ ฮ่าๆ
เป็นอาจารย์คาตายามะ นี่ก็ใจดีเหมือนกัน แต่คราวนี้เราไม่ค่อยเมาท์มาก
เหมือนคราวที่แล้ว อาจจะเพราะเป็นหวัดและแอบปวดหัวฝืนไปอยู่หน่อยๆด้วยมั้ง
คนที่เข้าร่วมกิจกรรมนี้มีเราคนเดียวเองอ่ะ! มันไม่น่าสนใจหรอหัวข้อกิจกรรมนี้
เราว่าออกจะน่าสนใจ อาจารย์มีให้เข็มกลัดที่แกวาดเองเป็นที่ระลึกด้วยนะ
แกวาดคาแรกเตอร์แบบคิโมะกาวะนั่นล่ะ 5555
 
แล้วเพิ่งรู้ นี่เค้าเก็บข้อมูลคนเข้าร่วมกิจกรรมไว้ดีด้วยอ่ะ
อาจารย์คาตายามะแกแอบแว่บๆให้ดู ที่เราเข้าร่วมกิจกรรมครั้งที่แล้ว
อาจารย์อาโอยามะแกเขียนเกี่ยวกะเราไว้ ไร้สาระแกก็เขียน (!)
เราชอบเท็ตสึกะโอซามุ ชอบฮิโนโทริ เราชอบวงคั..... ของญี่ปุ่น เราชอบโอซาก้า
ตอนคุยกะเราให้พูดไม่เร็วนัก ..อะโห โคตรใส่ใจอ่ะค่ะ
เรายังไม่ได้บอกว่าจะสมัครเรียนที่นี่ซะหน่อย T-T
(แอบรู้สึกถ้าไม่เรียนที่นี่เนี่ยจะผิดมากมั้ยวะคะ)
 
ยัง ยังไม่พอ เกือบท้ายๆอาจารย์อีกคนของภาควิชานี้ (จำชื่อไม่ได้ง่า)
แกเข้ามาอธิบายเกี่ยวกะภาควิชานี้ให้เราฟัง ตอบคำถามเรา
อาจารย์แต่ละคนไม่ได้แสดงท่าทีรำคาญมนุษย์ที่ใช้ภาษาญี่ปุ่นได้ไม่โปรเช่นเราเลยอ่ะ
ตอนท้ายเราแบบจะกลับแล้วยังมีบอก ถ้าไม่ติดอะไรคราวหน้ามาร่วมกิจกรรมอีกนะ
จะรอนะ ..ซะยังงั้น ใจจริงเราแอบกะไม่มาแล้วล่ะด้วยนะ ^^" ทำรู้สึกผิดเป็นทวีคูณ
 
 
อ่ะอันนี้เป็นคาแรกเตอร์คิโมะกาวะที่เราวาด นึกไม่ออก เป็นคนไม่มีไอเดีย
พอดีอาจารย์บอกว่าให้ลองวาดอะไรที่วาดบ่อยๆ ก็เลยนึกออก เวลาเรานั่งเบื่อๆ
เราชอบวาดรูปตัวเองอารมณ์ต่างๆ แถมเมื่อวานเครียดเรื่องสิว
แล้วก็ช่วงนี้ป่วยขี้มูกยืดอีก เอามาเน้นซะเลย - -"
นี่ถ้าเราเป็นผู้ชายเราว่าจะเพิ่มเส้นขนหน้าแข้งด้วยนะ เมื่อก่อนตอนม.ปลาย
ชอบวาดขากับเท้า แบบมีขนหน้าแข้งเยอะๆ บนโต๊ะ 'เพื่อน' 5555
(หัวคนลงมาถึงหัวเข่าไม่วาด ไม่รู้ทำไมวาดแค่ท่อนขา ฮ่าๆๆ)
 
------------------------------------------------------------------------------------
 
กลับมาเรื่องราวเกี่ยวกะเจ้าบ้าเจ็ดคนนักร้องกลุ่มที่เราชอบ
อุตส่าห์ดีใจว่าได้ตั๋วที่นั่งอารีน่า (เราเคยอธิบายเรื่องนี้ไปคร่าวๆในเอนทรี่เก่าๆ
แต่อธิบายอีกรอบละกัน คนที่ซื้อตั๋วคอนเสิร์ตได้ต้องเป็นสมาชิก
และไม่ใช่ว่าจะได้ไปดูกันทุกคนนะ ซื้อแล้วต้องลุ้นว่าจะได้รับเลือกให้ไปดูไหม
คนที่ผิดหวังก็ต้องไปหาวิธีการอื่นๆ เพื่อให้ได้ตั๋วมาครอบครอง
เช่นไปออคชั่นราคาแพงๆกว่าราคาสมาชิก แถมแม้ได้รับเลือกยังมีลุ้นต่ออีก
ว่าจะได้นั่งที่ไหน คือราคาตั๋วเท่ากันหมด ต่อจากนี้เค้าจะสุ่มที่นั่งให้
ถ้าโชคดีก็จะได้ที่นั่งตรงส่วนล่างติดพื้น เรียกว่าที่นั่งอารีน่า ใกล้เวทีมากกว่าที่นั่ง
แบบแสตนด์ล้อมคอน แถมมีโอกาสที่เค้าจะนั่งรถเข็นลากในคอนผ่านมาใกล้ๆ
หรือวิ่งผ่านมาใกล้ๆด้วย ในขณะที่คนที่นั่งแสตนด์จะมีโอกาสใกล้น้อยกว่า)
 
แล้วทัวร์คอนครั้งนี้เค้าเปิดด้วยการแสดงที่สเตเดียมครั้งแรกของกลุ่ม
คือระดับความพิเศษความดังของนักร้องจะไล่ดูด้วยการจัดคอนเสิร์ตได้ดังนี้
คือ อารีน่า --> โดม --> สเตเดียม ความจุของคนดูจะไล่เพิ่มขึ้นตามลำดับ
(จริงๆอาจจะมีจัดที่พวกฮอลล์อะไรงี้อีก แต่เราไม่มั่นใจในฮอลล์ ว่านับไหม
แต่คิดว่าเล็กกว่าอารีน่า อารีน่าตรงนี้คือชื่อสถานที่จัดงานนะ
คนละความหมายกะที่นั่งอารีน่า) ซึ่งถ้าจัดที่สเตเดียมได้ก็แปลว่าต้องดังพอดู
เค้าถึงกล้าลงทุนจัดและมั่นใจว่าจะมีคนมาดูแน่นอน
ขนาดเอาแค่ทัวร์โดมใหญ่ของญี่ปุ่น 5 โดมเนี่ยก็ยังยากอยู่เลยสำหรับ
หลายคนหลายกลุ่มหลายวง แต่เมื่อปีที่แล้วเจ้าเพี้ยนกลุ่มนี้ก็ได้ไปทัวร์ 5 โดมใหญ่
เป็นครั้งแรก และเป็นรายที่ 4 ของนักร้องค่ายนี้ที่ทำได้
(อีกสามชื่อ มีสองชื่อที่พูดไปเราว่าคนไทยรู้จักหรือไม่ก็เคยได้ยินแน่ๆ ดังพอตัว
แต่เจ้าบ้ากลุ่มนี้คนไทยกลับไม่ค่อยรู้จักในวงกว้างกัน)
 
..น่าปลื้มใจจริงๆ แล้วปีนี้ก็ล่อไปจัดที่สเตเดียมเลยอ่ะ โตเกียวสองรอบ
โอซาก้าสองรอบ จากนั้นเป็นทัวร์คอนทั่วประเทศตามปกติ
ในโอกาสพิเศษนี้ก็อยากจะเป็นส่วนหนึ่ง ก็เลยซื้อรอบสเตเดียมที่โอซาก้าไป
ปรากฏว่าได้ตั๋ว เป็นที่นั่งอารีน่าอีกตะหาก ถึงไม่ใช่บล็อกหน้าสุดแต่ก็อยู่ประมาณ
กลางๆอ่ะ ยังโอเคอยู่เลย เฝ้ารออย่างแสนสนุก ระหว่างนี้ก็ตั้งใจอ่านหนังสือ
ทวนบทเรียนไปพลางๆ พอต้นอาทิตย์ก็เริ่มป่วย น้ำมูกมาเพียบ หัวก็ปวด
สูดน้ำมูกทีเงี้ยปวดหัวตรุ๊บเลย (ไม่ตุ๊บนะ มันแบบตรุ๊บอ่ะ บอกไม่ถูก)
สเตเดียมนี่เป็นคอนกลางแจ้งอ่ะ กะว่าถึงฝนตกก็จะซื้อเสื้อกันฝนฝ่าฟันไปดู
 
 
ได้มาด้วยการซื้อแบบถูกต้อง เป็นสมาชิกแล้วซื้อ
แถมบนบัตรยังมีชื่อเรามีเลขที่สมาชิกของเราระบุไว้ด้วย โฮ ตั๋วอารีน่า
 
โชคร้ายมาก T________T
 
เมื่อวานที่ไปร่วมกิจกรรมที่วิทยาลัยวิชาชีพเฉพาะทางแห่งนึง
เป็นวันแรกที่จัดในโอซาก้า เค้ามีแผนจะจัดสเตเดียมที่โอซาก้าสองวัน
ไอ้เราก็มีตั๋วของวันพรุ่งนี้ (=วันนี้แล้ว 30 กันยายน)
ราวบ่ายสามมีเมสเสจจากค่ายของกลุ่มนี้ส่งข้อความแจ้งพิเศษมา
 
คอนเสิร์ตวันที่ 30 กันยายนยกเลิกนะคะ
 
..กรี๊ดดดดด เข้าใจนะ เข้าใจจริงๆ แต่อดเสียใจไม่ได้
ในที่สุดก็เป็นส่วนหนึ่งของการจัดคอนในสเตเดียมครั้งแรกของพวกเค้าไม่ได้
แถมยังอุตส่าห์ได้ที่นั่งอารีน่าด้วยนะครั้งนี้ ฮือออออ เศร้ามาก
คือแบบเหมือนว่าถ้าฝนตกเฉยๆเนี่ยเค้าอาจจะยังจัดอยู่นะ แต่นี่มันพายุเข้าอ่ะ คุณพระะ
เมื่อวานฝนตกนะ (29 กันยา) แต่มันตกเบาๆ ไม่ทั้งวัน
แต่คือของวันที่ 30 เนี่ยพายุมาทั้งวัน ฝนตกแน่ๆทั้งวัน
แล้ววันถัดไปท้องฟ้ามาเล่นตลกอะไรเนี่ย? ตั้งแต่วันที่ 1 เป็นต้นไปท้องฟ้าสวยใสไร้ฝน
.....แว้กกกก นี่ตอนนี้มึนๆหัวอยู่แล้วยิ่งปวดหัวเข้าไปอีก ฮืออออ
มันก็ดีที่พวกเค้าจะไม่ต้องมาซ้อมคอนเล่นคอนกลางสายฝน ไม่เสี่ยงเป็นหวัด
คนดูก็ไม่เสี่ยง ..เราเข้าใจ เข้าใจจจ แต่นั่นล่ะอดเสียใจไม่ได้
 
อ่านเหมือนไดอารี่ออนไลน์ที่พวกเค้าเขียนในพื้นที่พิเศษที่ต้องเป็นสมาชิก
(อีกรูปแบบสมาชิกนึง คนละแบบกับสมาชิกตอนซื้อตั๋วคอนเสิร์ตและเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ
ของค่าย) ซึ่งพื้นที่ตรงนี้อ่านได้ผ่านมือถือเท่านั้น ปกติเค้ามาอัพเดททุกวันพฤหัสนะ
แต่ครั้งนี้เค้าอัพเฉพาะกิจ อัพกันวันเสาร์หลังประกาศยกเลิกคอนเสิร์ตวันอาทิตย์
ข้อความเป็นมาขอโทษกันทุกคนเลยอ่ะ มีทั้งแบบพวกเค้าเองก็เสียใจมาก
แม้จะเจอกันไม่ได้ แต่เสียงของพวกเค้าจะส่งไปถึงแฟนๆได้อย่างแน่นอน
พวกเค้าจะเล่นเต็มที่ในวันนี้ (วันที่ 29) เผื่อไปถึงคนที่ต้องเสียใจในวันที่ 30 กันยาด้วย
..เราเสียใจที่อดไป แต่อ่านแล้วก็รับรู้ความรู้สึกที่พวกเพี้ยนๆนี่มีต่อแฟนๆได้นะ
คือพอจบกิจกรรมเมื่อวานเราก็รีบไปสเตเดียมนี่เลยอ่ะ
เป็นส่วนหนึ่งไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ไปให้เห็น
 
 
T-T
เพราะมันเป็นคอนกลางแจ้ง เสียงเลยออกมาข้างนอกด้วย รับพลังพวกเค้าได้จริงๆ
แต่จะให้อยู่ข้างนอกฟังแต่เสียงตลอดสองชั่วโมงครึ่งสามชั่วโมงมันก็ยังไงๆอยู่
(เหมือนใครหลายๆคนเค้าก็ทำกัน เห็นทำกันอยู่เยอะ) ไหนจะป่วยอีกเรา
เลยกลับดีกว่า มาเห็นและสัมผัสบรรยากาศเสี้ยวนึงก็พอละ
 
เศร้าไปแล้ว เอามาอัพบล็อกไว้หน่อย เรื่องพวกนี้เขียนลงเฟซบุคไม่ได้
โลกในนั้นมันกว้างเกินไป เรื่องพวกนี้มันละเอียด และละเอียดอ่อน
เข้ามาพิมพ์ในนี้ที่น้านนานทีจะมีเพื่อนๆแวะมาอ่านดีกว่า
ยังไงพื้นที่ตรงนี้สำหรับเราแล้วอาจจะเป็นพื้นที่ที่สบายใจที่จะพูดมากสุด
..
 
 
   << อ่าน Life in JP อัน ก่อน อันนี้
 
  ^ Top  |  เปิดสารบัญ Life in JP

Comment

Comment:

Tweet

มาอ่านแล้วว อ่านที่แกบอกเรื่องการพูดแล้วนึกถึงตอนที่เราเจอแกครั้งแรกเลยอะ 555
เป็นกำลังใจให้การสอบละกันนะ อย่างน้อยๆแกก็มีเป้าหมาย ขอให้สมหวังนะ big smile

#1 By เกด (103.7.57.18|58.11.50.182) on 2012-10-15 15:37