วันอาทิตย์ที่ 17 กรกฎาคม ออกจากบ้านเช้าที่สุดตั้งแต่มาญี่ปุ่น
ไปสี่แยกตรงหัวมุมห้างทาคาชิมายะแถวโรงเรียน ขบวนรถที่เค้าลากกันมีจุดชมอยู่ประมาณ 4 ที่
ซึ่งเรากะไปรอดูที่จุดที่ 2 ตามที่รู้มาคือหัวมุมจุดที่ 2 นั้นรถจะเริ่มมาตอนประมาณ 9:45น.
เราไปถึงราวๆ 8:35น. แต่...
 
 
คนมหาศาล! ยังอีกตั้งชั่วโมงเชียวนะ สุดยอดเลย
(มาคนเดียว ปกติเราชอบไปไหนมาไหนคนเดียวมากกว่าไปหลายคนอ่ะ ถ้านานๆทีก็โอเค)
ขอบอกว่าร้อนสุดยอดเลย คนยืนเบียดเหนียวอีก เอ้อ ดีที่เอาพัดมาด้วย โบกใหญ่เลย ร้อนนน
 
 
แอบถ่ายการรอคอยของคนอื่น
 
 
โอ้โห! กล้อง!
 
 
คิตะ! คิตะ! (มาแล้ว! มาแล้ว!)
 
 
 
อันนี้คือเหมือนเป็นประมาณว่ากำหนดจุดที่รถจะเลี้ยวอ่ะ ไม้ๆ (รึเปล่า?) แผ่นๆนั่นเหมือนจะเป็น
เครื่องมือช่วยตอนเลี้ยวรถด้วยมั้ง
 
 
 
ที่จริงถ่ายเป็นวิดีโอมาด้วย เป็นพักๆสลับกะรูปภาพ
 
 
รถแบบอื่นบ้าง
 
 
 
ใช้แรงคนลากนะ
 
 
คนที่ถือพัดจะคล้ายๆว่ารำเป็นจังหวะพร้อมๆกัน ท่าสุดท้ายปุ๊บ คนที่ลากรถจะดึงพร้อมกัน
แล้วรถจะเลื่อน แบบว่าต้องสามัคคีพร้อมเพรียงกันอ่ะถึงจะเลื่อนได้ เลื่อนได้ทีทุกคนที่ดูก็ฮือฮาที
แต่ในรูปบนนี้นี่คือลากไม่พร้อมกันมั้ง เลยไม่ไป แล้วไปติดไม้อีกตะหาก เลยต้องผลักรถ
ให้ถอยหลังไปก่อนแล้วค่อยลากใหม่ ดูเหนื่อยกันมากเลย เพราะเห็นมีจังหวะนึงพวกที่ลากรถ
เข้ามาจะช่วยดันรถด้วยอะ
 
 
เอ้า! ฮึบบบ! เอ้า! เฮฮฮฮฮ..
 
 
ดูเป็นชั่วโมง มาไม่หยุดเลย เราเหนื่อยแล้ว ร้อนมากแล้ว เลยออกมาจากกลุ่มคนที่เบียดๆกันถ่ายรูป
พอละ เยอะละ ไปหาอะไรกินดีกว่าาาา
 
 
เลือกร้านนี้แถวๆย่านซังโจ, ชินเคียวโกะคุ
 
 
 
เดินผ่านหลายรอบ อยากกินหลายรอบ ได้โอกาสกินวันนี้แหละะะะ เลือกได้ด้วยว่า
อยากเอาอาหารทะเลอะไรใส่บ้าง เราเลือกเนกิโทโร่ (คืออะไรหว่า ส่วนอะไรสักอย่าง
ของปลาอะไรสักอย่างนี่ล่ะมั้ง) แล้วก็ปลามากุโร่ แล้วก็ไข่หอยเม่น
คงไม่ต้องบอกว่าอร่อยไหม 5555 วันนี้ร้านนี้คนเยอะมากกกกกกกกกเลย
 
 
ย่านชินเคียวโกะคุ
 
หลังจากนี้ก็ไปเดินเล่น แล้วก็กลับมานั่งสตาร์บัคส์แถวซังโจ นั่งทำการบ้านอยู่พักใหญ่แล้วก็กลับ
 
 
เจอกลุ่มรถเด็กแว้นญี่ปุ่น (? ผู้ใหญ่แว้น?) เรืองแสงกันทั้งคัน มาหลายคันด้วย ขับมาหยุด
กลางสะพาน ก็มีแต่คนถ่ายรูปๆ เราก็ถ่ายมั่ง ดูสิ ออกจากบ้านแต่เช้า กลับซะมืดเลยวันนั้น
 
 
ซูมซะหนึ่งคันแบบเบลอๆ ก่อนกลับ
 
 
   << อ่าน Life in JP อัน ก่อน อันนี้
อ่าน Life in JP อัน ถัดจาก อันนี้ >>   
  ^ Top  |  เปิดสารบัญ Life in JP

Comment

Comment:

Tweet